Close

آیا رابطه جنسی در دوران بارداری خطرناک است؟

آیا رابطه جنسی در دوران بارداری خطرناک است؟

غریزه جنسی موهبتی خدادادی است تا انسان‌ها در کنار عشق به خالق، عشق به شریک زندگی را در فطرت پرورش داده و در کنار او آرام گیرند. این غریزه از تولد تا مرگ همراه انسان است اما توسط عوامل مختلفی از جمله بارداری ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرد.

برقراری رابطه عاطفی و جنسی میان زن باردار و همسرش تحت تأثیر عوامل فرهنگی، اعتقادی، ترس از آسیب به جنین و نوسانات هورمونی در طی بارداری ممکن است با تغییراتی در تعداد و کیفیت همراه شود.

در برخی از فرهنگ‌ها برقراری رابطه جنسی تنها با هدف بقای نسل صورت می‌گیرد و بارداری زن و تولد فرزند تعدد و کیفیت رابطه جنسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ در صورتی که این تصور بسیار نادرست بوده و رابطه جنسی فراتر از بقای نسل موجب تحکیم روابط عاشقانه زن و شوهری می‌شود.

برخی از زوجین نیز به دلیل ترس از سقط جنین و وارد شدن آسیب به او از برقراری ارتباط جنسی امتناع می‌کنند اما باید بدانند که برقراری رابطه جنسی در دوران بارداری مشروط بر طبیعی بودن بارداری و سالم بودن زن حامله از نظر پزشکی با هیچگونه ممنوعیتی همراه نیست.

جنین در درون رحم توسط کیسه آبی که او را فرا گرفته از هرگونه آسیب و ضربه‌ای محفوظ می‌ماند؛ علاوه بر این بعد از پایان ۳ ماهه اول یعنی بعد از ۱۲ هفته احتمال سقط جنین بسیار کاهش پیدا می‌کند.

رابطه جنسی و رسیدن به ارگاسم در دوران بارداری در شرایط زیر باید محدود شود:

  1. سابقه سقط یا زایمان زودرس
  2. وجود جفت سرراهی یا دهانه رحم کوتاه در بارداری فعلی
  3.  انقباضات منظم رحمی
  4.  لکه بینی، خونریزی و یا پارگی کیسه آب
  5.  افزایش فشار خون در دوران بارداری و یا ابتلا به دیابت
  6. چهار هفته آخر بارداری

چنانچه از نظر پزشک مانعی برای برقراری رابطه جنسی وجود داشته باشد، برقراری رابطه عاطفی نزدیک و صمیمی میان زن و شوهر مثل در آغوش کشیدن، بوسیدن، نوازش، ماساژ، لمس و اعمالی که برای هر دو خوشایند است، آرامش روانی زوجین را در پی دارد و این احساس مثبت نیز به جنین منتقل شده و موجب تعادل روانی و حفظ آرامش وی در بزرگسالی می‌شود.

تحقیقات علمی نشان داده است ریشه بسیاری از اختلافات زناشویی و گسستگی‌های عاطفی مربوط به دوران بارداری و شیردهی است؛زیرا صمیمیت و تماس عاطفی و جنسی برخی از زوجین در طول این دوران صرفاً بر پایه تصورات و کلیشه‌های غیر علمی بسیار کمرنگ و کم تکرار می‌شود.

تغییرات میل جنسی و کیفیت رابطه جنسی در بارداری

۱- میل جنسی برخی از زنان باردار در طی سه‌ماهه اول به دلیل احساس تهوع، خستگی‌، تغییرات هورمونی، حساسیت سینه‌ها و در طی سه ماهه سوم به دلیل بزرگی شکم، درد کمر و سوزش سر دل کاهش و در سه ماهه دوم به دلیل پرخونی لگن و اندام‌های جنسی افزایش پیدا می‌کند.

۲- مقاربت دردناک در برخی از زنان که می‌تواند به دلیل خشکی واژن باشد؛ در این شرایطاستفاده از ژل های لوبریکانت و یا روغن سویا در کاهش ناراحتی مفید است.

۳- برخی از زنان اظهار می‌کنند که به ارگاسم نمی‌رسند و یا مدتی پس از ارگاسم در فاز برانگیختگی باقی می‌مانند.

۴- برخی از زنان تصویر خوبی از اندام خود در دوران بارداری ندارند و احساس می‌کنند از دید همسرشان نیز اندامشان زشت و نامطلوب است؛ در حالیکه فرم بدن زن باردار از دیدگاه بسیاری از مردان جذاب و دوست داشتنی است.

این تغییرات موقتی هستند و بعد از بارداری به تدریج به شکل طبیعی خود بر می‌گردند.

رابطه جنسی در دوران بارداری در کدام پوزیشن صحیح است؟

در دوران بارداری قرار گرفتن خانم باردار در پوزیشن رو به بالا (خوابیده به پشت) و خوابیده بر روی شکم ممنوع است.

در این دوران با کمک همسر خود در وضعیتی قرار بگیرید که طی نزدیکی شکم و سینه‌ها متحمل کمترین فشار شود؛ پوزیشن هایی که در دوران بارداری برای زوجین مناسب هستند به شرح زیر است:

۱- خوابیدن روی پهلو و ورود آلت از پشت به واژن (اندام تناسلی زنانه)

۲- خوابیدن روی پهلو و رو در رو

۳- زن در بالا و چهره به چهره همسرش

۴- زن در بالا و چهره او در مقابل پاهای همسر قرار گرفتن زن در بالا به او کمک می‌کند تا عمق نفوذ را کنترل کند و شکم و سینه‌ها از ضربه محفوظ بماند.